Rapley: Elk kind ontwikkelt anders

Baby, Eten, Kids, Lifestyle 1 comment

Vorige week schreef ik in een blogbericht mijn eigen ervaring rond de Rapleymethode. Omdat ik andere (toekomstige) moeders een realistische kijk wil geven in het toepassen van deze methode, zal er wekelijks een ervaring van een andere mama verschijnen op deze blog.

profielfotoLinda, 30 jaar, is gelukkig getrouwd en moeder van een self-proclaimed princess van juni 2012 en een onderzoekende zoon van november 2013. In haar dagelijks leven is ze ondernemer hetgeen ze combineert met het gastouderschap. Ze houdt van bloggen op Mama Liefde. Hieronder beschrijft ze haar eigen ervaringen met de Rapleymethode.

“Je kind leert zelf te eten. Dat de helft op de grond beland hoort bij deze ontdekkingstocht.”

Bij onze oudste kon ik niet wachten tot ze groot genoeg was om te gaan eten. Vooraf heb ik me flink ingelezen en was ik groot voorstander van de rapley methode. Toen ze vier maanden oud was zijn we dus eigenlijk gelijk begonnen. Het eerste wat ze kreeg was een wortel. Het advies was tenslotte om te beginnen met groenten en daarna pas fruit. Nu had ze totaal geen idee wat ze hier mee moest doen. Niet dat we dat hadden verwacht. Ze vond het wel reuze interessant en kneep het samen en bewoog het wel een paar keer naar haar mond. Dat was ook de reden waarom we het hebben aangeboden. Zodat ze kennis maakt met het eten zoals het er ook echt uit ziet en smaakt. Kinderen hebben tenslotte zoveel meer smaakpupillen dan dat wij hebben en eenvoudige smaken zijn dan al meer dan voldoende. We wisselden het wel gelijk af, de ene dag een stukje bloemkool dan weer wat broccoli en die wortels. Op een gegeven moment kreeg ze door hoe het werkte en ging het er zo in. De eerste maand dat ze echt goed at ben ik een avond in de keuken gaan staan om een zeer afwisselend menu samen te stellen en van alles voor te bereiden zodat het in de diepvries kon en het dus alleen en kwestie was van opwarmen.

Het grote voordeel van Rapley is echter in mijn ogen dat je zelfstandigheid bevordert, je kind leert zelf te eten. Dat de helft op de grond beland hoort bij deze ontdekkingstocht. Al snel at ze dus gewoon mee met de pot. Nu eten we zelf ook vrijwel zonder zout, en als dat er toch echt bij hoorde zetten we een potje zout op tafel. Natuurlijk mag je baby niet alles, dus schepten we tijdig een bordje op voor haar zodat het kon afkoelen en we later de andere ingrediënten konden toevoegen. Zelf houden we bijvoorbeeld heel erg van spicy eten. Als we het onszelf echt een keer makkelijk maakten met pizza hadden we altijd wel een restje in de diepvries liggen, die lag vol met allerlei bakjes waar eerst de borstvoeding in heeft gezeten met restjes aardappelen, groenten en pasta. Konden we nog kiezen ook. Dit is ons erg goed bevallen.

Twee jaar laten was het de beurt aan onze zoon. Al snel werd duidelijk dat zijn ontwikkeling anders verliep dan zijn zus. Met vier maanden was hij zelfs nog niet klaar voor een lepelpapje. Ieder kind heeft zijn eigen ritme dus hebben we dat zo gelaten. Op een gegeven moment wel een wortel geprobeerd aan te bieden, maar vanwege een slappe spierspanning waardoor hij een motorische ontwikkelingsachterstand had kon hij dit niet eens goed vasthouden. Daarom dat we voor hem met zes maanden begonnen met gepureerd eten, en blij waren dat dit wel goed ging. Hoe fijn Rapley ook was bevallen bij de eerste, het kind is leidend. En bij onze zoon paste het niet. Toch was hij ook uiteindelijk een jaar toen hij gewoon met de pot mee at, en driekwart met de handen naar binnen werkte. Zelfs de yoghurt ging er sneller in via de handjes dan van een lepel 😉

Pas vanaf anderhalf / twee jaar zijn we wat meer gaan stimuleren om echt het bestek te gebruiken. Ook als er dan meer op de grond valt dan als er met de handen gewerkt wordt. Tegen die viezigheid moet je wel kunnen, maar heb je volgens mij altijd of je nu wel of geen rapley gebruikt.

Foto’s & verhaal: Linda Van A.
Blog: Mama Liefde


Wil je ook graag jouw positieve of negatieve ervaring met de Rapley methode delen met andere (toekomstige) mama’s? Laat hieronder een berichtje na met jouw e-mailadres en bekijk regelmatig jouw postvak in.

 

One Comment

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *