Boekreview: Woesten – Kris Van Steenberge

lezen, Lifestyle 1 comment

Mooi in zijn donkerheid

In juni las ik het boek Woesten van Kris Van Steenberge. Tijdens het lezen van het boek kon ik halverwege niet precies zeggen of ik het nu goed vond of niet. Ik heb er lang een neutraal gevoel bij gehad. Uiteindelijk werd ik toch meegesleept in de verhalen van de verschillende personages. Met een vlotte schrijfstijl vertelt de auteur het schrijnende verhaal vanuit verschillende karakters in een Vlaamse dorp met op de achtergrond WO1. Na het uitlezen van het boek bleef het verhaal toch nog even plakken. Omdat ik er geen wauw-gevoel bij had vanaf het begin en omdat ik dit boek waarschijnlijk niet opnieuw zal lezen, gaf ik dit boek 3sterren op Goodreads.

18395113.jpg

Flaptekst

Het indringende debuut van Kris Van Steenberge brengt ons naar de Vlaamse klei, waar de negentiende eeuw ten einde loopt. In het dorp Woesten treedt Elisabeth, dochter van de smid, in het huwelijk met de jonge arts Guillaume Duponselle. Maar er rust geen zegen op hun verbintenis. Als Elisabeth acht maanden later van een tweeling bevalt, blijkt de eerstgeborene een prachtige zoon, Valentijn. Het tweede kind is zo mismaakt dat Guillaume weigert hem een naam te geven. Toch blijft Nameloos in leven, tegen alle verwachtingen in. Omdat zijn verschijning zijn vader en de dorpelingen doet huiveren, gaat het jongetje gesluierd door het leven.
We volgen in Woesten de dorpse gebeurtenissen rond de opgroeiende tweeling terwijl de Eerste Wereldoorlog zijn intrede doet. Van Steenberge vertelt het broeierige verhaal achtereenvolgens vanuit Elisabeth, Guillaume, Valentijn en Nameloos. Voor al zijn personages pakt de toekomst anders uit dan verwacht.

Foto & flaptekst: Goodreads

One Comment

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *